In dit boek beschrijft Reynaldo Adames in heldere bewoordingen welke rol hij als dader innam tegenover zijn slachtoffers. Eigenlijk dacht hij daar nooit over na, hij voelde zich meer slachtoffer tijdens zijn detentie. Totdat hij met een slachtoffer van een gewapende roofoverval geconfronteerd werd. Dat slachtoffer vertelde over de impact die de overval had op haar leven. Dat veranderde veel voor Reynaldo. Stel je voor dat het slachtoffer zijn moeder was of zijn oma of een ander familielid. Hij is de confrontatie aangegaan met zijn eigen slachtoffers en dat was het begin van zijn eigen herstelproces…

Reynaldo heeft een lange weg afgelegd. Van dader naar iemand die in gevangenissen zijn eigen verhaal vertelt. Het verhaal dat het weer goed kan komen. Als je maar de confrontatie durft aan te gaan. Reynaldo is ervaringsdeskundige en geen heilig boontje. Hij oordeelt niet, maar laat zijn eigen verhaal het werk doen.